รถเมล์....(2)

posted on 22 Oct 2009 12:55 by gayblog

จากเอนทรี่ที่ผ่านไปทำให้หลายคนที่ไม่เคยผ่านเหตุการณ์แบบนั้นได้เข้าใจวิถีแห่งเมล์ไทย ส่วนคนที่เคยมีประสบการณ์คงมองภาพได้ชัดเจน เช่นเดียวกันกับ แอน เพื่อนของเพื่อนผมคนหนึ่ง เธอเคยผ่านประสบการณ์ปลากระป๋องมานับไม่ถ้วน และเธอเกิดความเบื่อหน่ายจนถึงขีดสุด เพราะเธอต้องนั่งรถเมล์สายหนึ่งซึ่งขึ้นชื่อว่า แน่นทุกเที่ยวเป็นประจำ หลังจากเธอประมวลผลสตางค์ในกระเป๋า เวลาที่ใช้ และมิตรสหายที่พึ่งพาได้แล้ว เธอพบว่ารถเมล์เป็นหนทางเดียวและหนทางสุดท้ายที่จะทำให้เธอไปทำงานได้ไวที่สุด สบายกระเป๋าเงินมากที่สุด เธอจึงหมดหนทางเลือกที่จะหาทางสบายแบบอื่น

ด้วยคนหมดหนทาง แต่ความเบื่อหน่ายไม่เคยหมดไป คืนหนึ่งเธอหลับไปและคงมีพรายกระซิบบอกเธอถึงทางออกของการขึ้นรถเมล์แบบสบาย ตื่นเช้ามา เธอจึงค้นพบว่ามีทางหนึ่งที่เธอจะขึ้นรถเมล์ได้แบบสบายสุดๆนั่นคือ เธอต้องท้อง!!!!

สาเหตุที่เธอต้องท้องเพราะ เธอไม่พิการ เธอไม่ชรามากพอ ที่จะให้คนเสียสละลุกให้เธอนั่ง ดังนั้นเธอต้องท้องเท่านั้น คนถึงจะลุกให้เธอนั่ง แต่ด้วยความที่สามีของตัวเองเธอก็ยังไม่มี อย่าว่าแต่สามีเลย ผู้ชายที่มาติดพันเธอยังไม่มีซักคน เธอจึงคิดหาหนทางที่จะทำให้เธอท้องไวที่สุด และแล้วเธอก็คิดออก ท้องปลอม!!!

อารมณ์ประมาณในรูป แต่เธอไม่ได้สั่งทางเว็บไซด์ หรือ ไปจ้างนักออกแบบที่ไหนทำให้เธอ เธอตัดสินใจเย็บเองในที่สุดเธอก็ตั้งท้องสำเร็จและมีลูกในท้องเป็นสำลีสังเคราะห์ ซึ่งท้องของเธอสามารถพกพาได้สะดวกและพับเก็บใสเป้ได้ยามที่เธอต้องการ เธอเป็นคนฉลาดและรู้ว่านอกจากท้องเพียงอย่างเดียวอาจจะไม่พอ เธอต้องมีชุดคลุมท้องด้วย เธอจึงมีสองสิ่งคือท้องของเธอและชุดคลุมท้องติดไปทำงานด้วยทุกวัน

จากนวัตกรรมที่เธอคิดค้นได้นั้น ทำให้เธอสามารถมีที่นั่งบนรถแม้ว่ารถจะเบียดเสียดขนาดไหน แต่หลายครั้ง ที่เธอก็จะเจอกับพวกคนใจแข็ง หรือพวกแกล้งทำเนียนหลับ ซึ่งเธอก็หาวิธีจัดการได้ ไม่ยาก วิธีจัดการกับคนพวกนี้ของเธอคือ เดินไปใกล้ๆ แล้วทำหน้าเหย่เก มือข้างหนึ่งจับราว อีกข้างลูบท้อง ทำตัวเซๆเหมือนยืนไม่ไหวหายใจเข้าออกยาวๆ

" ฟู่...ฟู่...ฟู่.. "

ทำหน้าเหมือนปวดอึ ได้อารมณ์ประมาณว่า ถ้าคุณไม่ลุกให้ฉันนั่งนะ ฉันจะคลอดลูกตรงนี้หล่ะ ไม่รายไหนรายนั้นจะต้องลุกให้เธอนั่งทันที ถึงแม้จะเป็นพวกแกล้งหลับ กระเป๋าก็จะทำหน้าที่แทนโทรโข่งมาปลุกให้ลุกให้นั่ง

เหมือนแผนการนี้ จะเป็นไปได้ด้วยดี ทุกครั้งที่ออกจากห้องพัก เธอจะท้อง จนขึ้นรถเมล์ และไปคลอดลูกออกในห้องน้ำสาธาณะในปั้มน้ำมันใกล้ที่ทำงาน แน่นอนว่าเธอไม่แคร์สายตาใครแถวนั้น เพราะเธอรู้ว่า หลังจากขึ้นรถเมล์ไปทุกอย่างก็จะจบ เหมือนจะราบเรียบ เหมือนจะประสบความสำเร็จ แต่เวรกรรมมีจริง ไม่นานนักสวรรค์ก็กลั่นแกล้งเธอให้รู้ว่า การเอาเปรียบมักเป็นสิ่งไม่สร้างสรรค์

วันหนึ่งก่อนขึ้นรถเมล์ เธอออกมาจากการท้องในห้องน้ำปั้มน้ำมันเช่นเคย และเดินไปป้ายรถเมล์ จู่ๆฝนก็ตกลงมา แบบไม่ตั้งเค้า ไม่ลืมหูลืมตา และแน่นอน เธอเปียกรวมไปจนถึงลูกของเธอ สภาพเธอเหมือนเป็หญิงท้องที่ฉี่แตก หรือไม่ถุงน้ำคร่ำแตก มีน้ำไหลซึมออกมาจากลูกของเธอ เธอตัดสินใจย้อยกลับไปที่ปั้มคลอดลูกปลอมๆของเธอออกแล้วเปลี่ยนเป็นชุดปกติ ขึ้นรถเมล์ไป วันนั้นเป็นวันที่คนแน่นและลูกปลอมๆของเธอก็หนักพอดู ร้ายไปกว่านั้น เอต้องตากลุกปลอมๆของเธอไว้สองวัน แต่ด้วยฟ้าอยากแกล้ง แดดไม่ออกติดกันสองวันเช่นกัน ทำให้ลูกของเธอขึ้นรา จนสุดท้ายเธอก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะท้องไป เพื่อรอจนกว่าจะหมดหน้าฝน....

ไม่นานนัก เธอก็กลับมาคิดทบทวนว่า ความสบายของเธอคุ้มค่ากันกับสิ่งที่เธอทำหรือไม่ จริงอยู่เธออาจจะสบาย แต่ก็ไม่เคยสบายใจ และเธอก็อดเสียใจไม่ได้ที่หลายครั้งจะมีหญิงชราบางคนลุกให้เธอนั่ง เธอรู้ว่าจริงๆแล้ว แค่เรื่องบนรถเมล์เป็นเรื่องเล็กๆ ที่อาสัยความอดทนเพียงเล็กน้อย แต่เธอก็ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ คนอื่นทนได้ เธอก็ต้องทนได้เช่นกัน

เธอจึงตัดสินใจไม่ท้องปลอมๆอีก ....

และทุกวันนี้เธอก็ยังเบียดอยู่บนรถเมล์ เพราะเธอเชื่อว่า บางครั้งความลำบากก็สร้างคนได้